Hiszpania zwiększa swoje rezerwy wodne, lecz wyzwania strukturalne wymagają większego ponownego wykorzystania i odsalania wody

Planowanie, inwestycje i odpowiedzialność: podajemy przykład Ibizy

Podczas ostatniej przedłużającej się suszy w Hiszpanii doświadczono krytycznych momentów: wprowadzono ograniczenia, uruchomiono kampanie informacyjne dla społeczeństwa, a wiele samorządów na nowo odkryło znaczenie dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia w wodę. Dziś, gdy rezerwy wodne znajdują się na optymalnym poziomie, nie możemy czekać na kolejną suszę, musimy działać: to idealny moment, by wdrożyć nowe inwestycje infrastrukturalne i unowocześnić istniejące systemy zarówno do oczyszczania wody miejskiej, jak i przemysłowej, stawiając na oszczędność oraz efektywność energetyczną.

Co więcej, susza nie dotyka wszystkich regionów w jednakowym stopniu. Obecna sytuacja na Ibizie pokazuje, jak bardzo niektóre obszary są narażone na niedobór wody. Pomimo ambicji, by stać się wyspą bardziej zrównoważoną, niedostateczna infrastruktura, brak skutecznych działań zapobiegających marnowaniu wody—zwłaszcza w dużych willach z ogrodami i basenami w silnie turystycznych strefach—oraz przepisy planowania przestrzennego dopuszczające nowe budownictwo na terenach wiejskich, tworzą skomplikowany obraz sytuacji.

Nawet przy wykorzystaniu odsalanej wody infiltrującej słodkowodne warstwy wodonośne wyspy, podaż wciąż okazuje się niewystarczająca.

W Salher wierzymy, że samo zwiększanie produkcji wody poprzez odsalanie nie wystarczy: niezbędna jest szersza strategia—obejmująca ponowne wykorzystanie wody, optymalizację infrastruktury oraz cyfryzację zarządzania zasobami wodnymi, aby przewidywać kryzysy i zapewnić długoterminowe bezpieczeństwo wodne.